28 Φεβρουαρίου 2013

Έαρ


Με τα δυό μου τα μαχαίρια 
κόβω τα μαύρα σύννεφα
να στάξει το γαλάζιο σου
στα σκυθρωπά μου πέλματα.

Όμορφη, απόμακρη κι ανέγγιχτη
δεν σ' επιασα ποτέ
κι ας σ' ονειρεύτηκα πολύ

δεν μου έφταιξες σε τίποτα
κι ας έζησα τόσες ζωές χαμένες

τόσες εποχές σαν ανοιχτό παραθύρι 
στραμμένο πάντα σε σένα
άνοιξη, πρώτη παντοτινή μου άνοιξη.